Перайсці да асноўнага змесціва

Госці Фестываля

Адам Міхнік
Адам Міхнік

Польскі грамадскі дзеяч, публіцыст, гісторык, журналіст. Заснавальнік і галоўны рэдактар «Газеты Выборчай» — аднаго з галоўных польскіх грамадска-палітычных выданняў.

З 1968 года - адзін з самых яскравых прадстаўнікоў палітычнай апазіцыі тагачаснаму
камуністычнаму рэжыму. Член Камітэта абароны рабочых, актыўны дзеяч незалежнага прафсаюза «Салідарнасць». У 1981-1985 - палітвязень. У 1989 годзе стаў адным з удзельнікаў «круглага стала» аб правядзенні свабодных выбараў. У 1989-1991 - член Сойма.

У 2007 годзе ўвайшоў у спіс 20 самых уплывовых журналістаў свету на думку газеты Financial Times. Кавалер ордэна Белага Арла - вышэйшай узнагароды Польшчы. Кавалер ордэна Ганаровага легіёна (Adam Michnik,Францыя) і мноства ўзнагарод іншых краін.

Анастасія Мірашнічэнка
Анастасія Мірашнічэнка

Анастасія Мірашнічэнка з 2009 года працуе на тэлебачанні рэжысёрам гістарычных, забаўляльных, навукова-папулярных тэлевізійных праграм. Яе дэбютны аўтарскі дакументальны фільм “Скрыжаванне” пра жыццё бяздомнага мастака стаў удзельнікам і пераможцам міжнароднага фестываля   Warsaw Film Festival, а таксама іншых прэстыжных міжнародных кінафестываляў.

Сусветная прэм’ера яе наступнага дакументальнага фільма “Дэбют” адбылася падчас аднаго з самых прэстыжных у свеце фестываляў дакументальнага кіно - IDFA, а на Krakow Film Festival фільм атрымаў “Прыз журы”.

Лоурэнс МакKёун
Лоурэнс МакKёун

Лоурэнс МакKёун – ірландскі пісьменнік, драматург, сцэнарыст. Былы добраахвотнік Часовай Ірландскай рэспубліканскай арміі.

Калі яму было 17, ён далучыўся да ЧІРА , а ў 1976 годзе быў арыштаваны і абвінавачаны ў тым, што здзейсніў шэраг выбухаў і замах на забойства паліцэйскага Каралеўскай паліцыі Ольстэра. У 1977 годзе МакКёун быў асуджаны на пажыццёвае зняволенне ў турме Мэйз.

У турме Л. МакКёун удзельнічаў у “Коўдравым” і “Брудным” пратэстах і ірландскай галадоўцы 1981 года – акцыях пратэсту ў межах пяцігадовага канфлікту, які ўзнік з-за пазбаўлення зняволеных удзельнікаў узброеных фарміраванняў асаблівага  статусу(special category status), што зраўняла іх са  звычайнымі злачынцамі.

Л. МакКёун далучыўся да галадоўкі пасля таго, як загінулі чацвёра зняволеных, і галадаў 70 дзён. Пасля смерці яшчэ шасці зняволеных яго сям’я дзеля выратавання яго жыцця дазволіла медыцынскае ўмяшальніцтва.

Падчас знаходжання ў турме Лоурэнс МакКёун атрымаў дыплом бакалаўра сацыяльных навук Адкрытага універсітэта. У 1992 годзе ён быў памілаваны і вызвалены з турмы. Ужо пасля вызвалення атрымаў ступень доктара сацыялогіі ў Каралеўскім універсітэце ў Белфасце. У сярэдзіне 1990-х гадоў ён стаў сузаснавальнікам Белфасцкага  кінафестываля і напісаў дзьве кнігі пра зняволеных удзельнікаў ІРА ў турме Мэйз:  Nor Meekly Serve My Time: H-Block Struggle 1976-1981 (у сааўтарстве з  Браяном Кэмпбэлам і Фелімам О'Хаганам, 1994)  і Out Of Time: Irish Republican Prisoners, Long Kesh, 1972–2000 (2001).

У сааўтарстве з  Б. Кэмпбэлам ім былі напісаны дзьве п’есы: «Смех нашых дзяцей» (The Laughter of Our Children, 2001) і «Халодны дом» (A Cold House, 2003), а таксама  сцэнар  фільма «H-3»[2] пра галадоўку 1981 года, які выйшаў на экраны ў 2001 годзе.

Зараз Лоурэнс МакКёун  працуе спецыялістам па пытаннях развіцця ў грамадскай арганізацыі  Coiste na n-Iarchimí, якая аб’ядноўвае былых зняволеных  удзельнікаў ІРА, а таксама  піша і ставіць п’есы, прысвечаныя асэнсаванню канфлікта паміж Брытаніяй і Ірландыяй.

Рэнэ Хэйзкамп
Рэнэ Хэйзкамп

Рэнэ атрымаў адукацыю ў RITCS - школе мастацтваў Каледжа Эразмуса ў Бруселі. Рэнэ здымае кароткія танцавальныя фільмы з 1988 года для сваёй уласнай кінакампаніі Cendrillon. Ён быў акрэдытаваны для працы над перадачай Lola da Musica і зняў для яе сем музычных дакументальных фільмаў. Аднак у апошні час Рэнэ ў асноўным здымае дакументальныя фільмы пра людзей, якія знаходзяцца побач з ім. Рэнэ Хэйзкамп жыве і працуе ў Ратэрдаме.

Падчас нашай сустрэчы на ​​фестывалі аб правах чалавека Watch Docs Belarus мы будзем паглыбляцца ў супярэчлівыя пытанні, звязаныя з уцекачамі і іміграцыйнай палітыкай у Беларусі і за мяжой.

На асабістым сайце Рэнэ ёсць раздзел «Пра сябе», дзе ён напісаў: «Я паняцця не маю, хто я». Давайце разам высветлім, хто ён ёсць на самой справе і чаму ён вырашыў зняць свой неверагодны дакументальны фільм «Трап у будучыню», які мы вельмі радыя паказаць вам гэтай зімой.

Самыя апошнія дакументальныя працы Рэнэ: "Неўладкаванасць" (2012), "Час Цырку" (2013), "Анты-Ноа" (2016, кароткаметражка), "Трап у будучыню" (2018)

Надзея Анціпава
Надзея Анціпава

Кандыдат псіхалагічных навук, дацэнт, практыкуючы псіхолаг, член і трэнер Агульнарасійскай Прафесійнай псіхатэрапеўтычнай Лігі, ганаровы член Асацыяцыі псіхолагаў Падмаскоўя, аўтар кніг (па адной з кніг пастаўлены спектакль). Лаўрэат Расійскага нацыянальнага псіхалагічнага конкурсу «Залатая Псіхея-2017». Працавала ў Гомельскім дзяржаўным педагагічным каледжы імя Л. С. Выгоцкага, у мінскіх ВНУ (БДПУ імя М.Танка, БДУКІМ). Аўтар дысертацыі па мастацкай свядомасці, практыкуе арт-тэрапію і арт-педагогіку з 1992 года.