Перайсці да асноўнага змесціва

Госці Фестываля

Лоурэнс МакKёун
Лоурэнс МакKёун

Лоурэнс МакKёун – ірландскі пісьменнік, драматург, сцэнарыст. Былы добраахвотнік Часовай Ірландскай рэспубліканскай арміі.

Калі яму было 17, ён далучыўся да ЧІРА , а ў 1976 годзе быў арыштаваны і абвінавачаны ў тым, што здзейсніў шэраг выбухаў і замах на забойства паліцэйскага Каралеўскай паліцыі Ольстэра. У 1977 годзе МакКёун быў асуджаны на пажыццёвае зняволенне ў турме Мэйз.

У турме Л. МакКёун удзельнічаў у “Коўдравым” і “Брудным” пратэстах і ірландскай галадоўцы 1981 года – акцыях пратэсту ў межах пяцігадовага канфлікту, які ўзнік з-за пазбаўлення зняволеных удзельнікаў узброеных фарміраванняў асаблівага  статусу(special category status), што зраўняла іх са  звычайнымі злачынцамі.

Л. МакКёун далучыўся да галадоўкі пасля таго, як загінулі чацвёра зняволеных, і галадаў 70 дзён. Пасля смерці яшчэ шасці зняволеных яго сям’я дзеля выратавання яго жыцця дазволіла медыцынскае ўмяшальніцтва.

Падчас знаходжання ў турме Лоурэнс МакКёун атрымаў дыплом бакалаўра сацыяльных навук Адкрытага універсітэта. У 1992 годзе ён быў памілаваны і вызвалены з турмы. Ужо пасля вызвалення атрымаў ступень доктара сацыялогіі ў Каралеўскім універсітэце ў Белфасце. У сярэдзіне 1990-х гадоў ён стаў сузаснавальнікам Белфасцкага  кінафестываля і напісаў дзьве кнігі пра зняволеных удзельнікаў ІРА ў турме Мэйз:  Nor Meekly Serve My Time: H-Block Struggle 1976-1981 (у сааўтарстве з  Браяном Кэмпбэлам і Фелімам О'Хаганам, 1994)  і Out Of Time: Irish Republican Prisoners, Long Kesh, 1972–2000 (2001).

У сааўтарстве з  Б. Кэмпбэлам ім былі напісаны дзьве п’есы: «Смех нашых дзяцей» (The Laughter of Our Children, 2001) і «Халодны дом» (A Cold House, 2003), а таксама  сцэнар  фільма «H-3»[2] пра галадоўку 1981 года, які выйшаў на экраны ў 2001 годзе.

Зараз Лоурэнс МакКёун  працуе спецыялістам па пытаннях развіцця ў грамадскай арганізацыі  Coiste na n-Iarchimí, якая аб’ядноўвае былых зняволеных  удзельнікаў ІРА, а таксама  піша і ставіць п’есы, прысвечаныя асэнсаванню канфлікта паміж Брытаніяй і Ірландыяй.

 

Рэнэ Хэйзкамп
Рэнэ Хэйзкамп

Рэнэ атрымаў адукацыю ў RITCS - школе мастацтваў Каледжа Эразмуса ў Бруселі. Рэнэ здымае кароткія танцавальныя фільмы з 1988 года для сваёй уласнай кінакампаніі Cendrillon. Ён быў акрэдытаваны для працы над перадачай Lola da Musica і зняў для яе сем музычных дакументальных фільмаў. Аднак у апошні час Рэнэ ў асноўным здымае дакументальныя фільмы пра людзей, якія знаходзяцца побач з ім. Рэнэ Хэйзкамп жыве і працуе ў Ратэрдаме.

Падчас нашай сустрэчы на ​​фестывалі аб правах чалавека Watch Docs Belarus мы будзем паглыбляцца ў супярэчлівыя пытанні, звязаныя з уцекачамі і іміграцыйнай палітыкай у Беларусі і за мяжой.

На асабістым сайце Рэнэ ёсць раздзел «Пра сябе», дзе ён напісаў: «Я паняцця не маю, хто я». Давайце разам высветлім, хто ён ёсць на самой справе і чаму ён вырашыў зняць свой неверагодны дакументальны фільм «Трап у будучыню», які мы вельмі радыя паказаць вам гэтай зімой.

Самыя апошнія дакументальныя працы Рэнэ: "Неўладкаванасць" (2012), "Час Цырку" (2013), "Анты-Ноа" (2016, кароткаметражка), "Трап у будучыню" (2018)

 

Віктар Корзун
Віктар Корзун

Рэжысэр, Сцэнарыст дакументальных фільмаў, Мастак, Дызайнер, Выдавец. Скончыў БДАМ - аддзяленне рэжысуры. Старшыня Асацыяцыі Беларускіх Творцаў "VIVA FUTURA" (Менск, Беларусь - Вільня, Літва); заснавальнік і ўдзельнік Беларускага радыё «Балтыйскія хвалі» (Вільня, Літва). Мае ўзнагароду за лепшы фільм у польскім конкурсе Шчэцінскага Еўрапейскага кінафестывалю 2015. (Польшча).

Фільмаграфія:

2018г. - "Суд над камунізмам. Пачатак"

2015г. - "Амерыканка. All included"

2011г. - "Уладзімір Караткевіч: Як сканаю - душа застанецца... "

2014г. - "Эпоха Барадуліна"

2008г. - Сяржук Вітушка: "Мы адкрылі для сябе Беларусь"

2008г.- "Нясі мяне восень!" – Барды ў Бельску

2007г. - "Верыць толькі ветру, Чарнобыль, 20 гадоў пасля"

2007г .- "Беларускі фронт, альбо размовы пра мову"

2004г. - "Васіль Быкаў. Вяртанне"

 

Liubou Ziamtsova
Любоў Зямцова

Нарадзілася ў Мінску ў сям'і тэлевізійнага рэдактара і сцэнарыста Святланы Земцовай. У 17 гадоў на базе «Дзіцячага цэнтра тэхнічнай творчасці», дзякуючы свайму выкладчыку Г. П.Злобенко, зняла першую эксперыментальную працу «Клетка». У 2014 скончыла Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў (спецыяльнасць: рэжысура дакументальнага фільма, майстэрня М.А. Жданоўскага). Вучылася ў Варшаве ў Школе Анджэя Вайды на курсе Марцэля Лазінскага.

Фільмаграфія:

2013г - "Пра любоў: Іра"

2018г. - "Выхаванне Арцёма"

2019г. - "Месца кахання"

 

Галина Адамович
Галина Адамович

Галіна Адамовіч нарадзілася ў Мінску. У 1994 скончыла Беларускую Акадэмію мастацтваў па спецыяльнасці "рэжысура дакументальнага кіно". З гэтага ж года пачала працаваць на Нацыянальнай кінастудыі "Беларусьфільм", розных беларускіх тэлеканалах. Сябра Беларускага Саюза кінематаграфістаў. Неаднаразовы ўдзельнік, прызёр і сябра журы міжнародных кінафестываляў. Фільм, прадстаўлены на фестывалі: «Добрых дзяўчынак не б'юць» (52 хвіліны, відэа, студыя «Летапіс» Нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм») 2019г.

Геаграфія фестывальных перамог фільмаў Галіны Адамовіч:

2001г. - "Жылі-былі" - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у Румыніі, Славакіі, Егіпце, Беларусі, Расіі (Масква).

2004г. - "Божа мой" - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у Чэхіі, Беларусі, Італіі, Расіі (Чэлябінск), Польшчы.

2005г. - «Завядёнка» - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у Іране, Польшчы (Кракаў), Малдове, Арменіі (Ерэван), Італіі, Расіі.

2007г. - "Мама прыйдзе!» - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у Іспаніі (Мадрыд), 3 прыза на фестывалі «Залаты Віцязь» (Масква)

             "Інакія" - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях: «Лістапад» (Мінск), Расіі. Кіеве, Грузіі, Украіне.

2015г. - «Два Андрэя» - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у Расіі і Украіне.

2017г. - «Чужое і сваё» - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у гарадах Расіі і ў Азербайджане (Баку).

2019г. - «Вядо» - Перамогі і ўзнагароды на кінафестывалях у Ханты-Мансійску, Самары, Арле, Севастопалі, Екацярынбургу.

 

Аляксандр Свішчанкоў
Аляксандр Свішчанкоў

Аляксандр Свішчанкоў - рэжысёр-дакументаліст, прадзюсар, відэааператар, мантажор. Нарадзіўся і жыве ў Мінску. Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі І радыёэлектронікі (спецыяльнасць: тэлекамунікацыі), кінашколу-студыю Андрэя Палупанава (Спецыяльнасць: кінавытворчасць), Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў (спецыяльнасць: рэжысура відэафільма). На фестывалі прадставіць свой фільм "Мая Германія".

 

Андрэй Куціла
Андрэй Куціла

Андрэй Куціла нарадзіўся ў 1983 годзе. Рэжысёр, сцэнарыст. Выпускнік Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта і Беларускай акадэміі мастацтваў (майстэрня Аляксандра Карпава). Удзельнік кінашколы Саюза кінематаграфістаў краін СНД і Балтыі (майстэрня Сяргея Дварцэўскага), IDFA Academy, Berlinale Talants і іншых адукацыйных праектаў. Аўтар і рэжысёр дзясятка дакументальных фільмаў, удзельнік і прызёр міжнародных кінафестываляў.

 

Ігар Чышчэня
Ігар Чышчэня

Ігар Чышчэня - малады рэжысер-дакументаліст. Восем гадоў працуе на «Беларусьфільме» і за гэты час стаў аўтарам шэрагу моцных карцін. А ў 2017-м нават быў названы «Чалавекам года ў сферы культуры» як прадстаўнік кінавідэамастацтва.

Фільмаграфія:

2019г. - "Месцы памяці. Іўе"

2017г. - "Generation play"

2017г. - "Першая кніга"

2015г. - "Лічыльнік шчасця"

2014г. - "Подых балот"

2014г. - "Страчаная песня" 

2013г. - "Андрэй Такінданг. Спынюся на сярэдзіне"

2012г. - "На манежы сёння і заўсёды"

 

jan_bluz
Ян Блюз

Ян Блюз - польскі рэжысёр і журналіст, які ў цяперашні час жыве ў Ісландыі.

"Падполле надзеі" - яго першы поўнаметражны дакументальны фільм. Да гэтага ён працаваў у буйных польскіх СМІ ў якасці журналіста і ў асноўным асвятляў палітыку і эканоміку. Скончыў Вроцлаўскі ўніверсітэт (факультэт амерыканістыкі).

Наш Facebook